Podczas pierwszych zajęć często musimy określić poziom ucznia. Choć testy pisemne bywają pomocne, z mojego doświadczenia wynika, że kilka minut dobrze poprowadzonej rozmowy może dać równie trafny obraz umiejętności językowych.
Warto zacząć od pytań o wcześniejsze doświadczenia z angielskim i ostatni kontakt z językiem. U osób, które miały dłuższą przerwę, realny poziom zwykle jest niższy niż ten, na którym zakończyły naukę. Trzeba też pamiętać, że różne umiejętności mogą być rozwinięte nierównomiernie.
Najlepszą metodą na szybką diagnozę jest swobodna rozmowa – bez stresu i testów.
Tabelka zawiera przykładowe pytania uporządkowane według poziomu trudności. Zaczynam zwykle od poziomu B1 i w zależności od odpowiedzi ucznia – przechodzę do B2 lub cofam się do A2. Kluczowe pytania (oznaczone na niebiesko) pozwalają szybko ocenić opanowanie konkretnych struktur gramatycznych. Jeśli są używane poprawnie, to sygnał, by iść dalej; jeśli nie – warto wrócić do niższego poziomu. Taka krótka rozmowa pomaga trafnie określić poziom ucznia i wychwycić braki językowe.
Dodaj komentarz